انسانى با آنان برخورد نمائيم كه اين برخورد در حوزهء انديشه و تفكّر و مبانى فطرى آنان جائى نداشته باشد و روزنهء شكوفائى حقائق خفته در كمون آنان را مسدود نمائيم و نهال مستعدّ قوام و بارورى استعدادهاى بالقوّه را بخشكانيم ؟ ! ارتباط با رهبر فقيد انقلاب و مشاركت در نهضت مقدّس بر اين اساس با بسيارى از علماء و شخصيّت‌هاى مختلفه در راستاى اجراء منويّات طلائى خويش مذاكره و ارتباط برقرار نمودند كه از جمله رهبر فقيد انقلاب حضرت آية الله خمينى - رحمة الله عليه - بود ؛ و ايشان را تشويق و ترغيب به قبول زعامت و حمل لواء و پرچم اين نهضت مقدّس و جريان عظيم كردند ، و قول همكارى و مساعدت را در صورت استمرار تشريك مساعى و مشاوره و تبادل أنظار و افكار دادند . ناگفته نماند كه در اين راستا چه بسا با كارشكنىها و ابراز و اظهار و اقدام غيرمسؤولانه بسيارى از ائمّه جماعات و روحانيّون مواجه شدند كه نفَس را از ايشان مىگرفتند و خستگى راه را بر جانشان مىنشاندند . مىفرمود : « من در ابتداء كار اينطور فكر مىكردم : از آنجا كه مسير ، مسير تحقّق عدالت و احياء فرائض و سنن الهى و قيام به امر پروردگار و بطور كلّى از هر جهت عين رضاى الهى است ، علماء و روحانيّون قطعاً پيشاپيش صفوف فشردهء ملّت گام‌هاى مؤثّرى برخواهند داشت ، و ثِقل اين بار گران را بر دوش ما تخفيف خواهند داد ، ولى نمىدانستم كه در آتيه با چه افرادى روبرو خواهم شد ؛ افرادى كه همّ و غمّ آنها فقط و فقط توغُّل در كثرات و هواهاى نفسانى است و تنها چيزى كه در مخيّلهء آنان جائى ندارد قيام به فرائض و مرضاى الهى است . » و مع‌ذلك كلّه ، علّامهء طهرانى با تمامى توان و نهايت جدّيّت براى تحقيق آرمان الهى خويش پيش رفت تا آنجا كه در مجلس تحليف كه بين ايشان و مرحوم آية الله ميلانى - رحمة الله عليه - و مرحوم سرلشكر ولى الله قرنى در مشهد مقدّس واقع شد